برايت يك بغل گندم، دلي خشنود از مردم.
برايت يك بغل مريم،‌كه مست از مي شوي هر دم.
برايت قدرت آرش،‌كه دشمن را زني آتش.
برايت سفره‌اي ساده،‌حلال و پاك و آماده.
برايت يك غزل احساس،‌دوبيتي‌هاي عطر ياس... .
... برايت هر چه خوبي هست،‌صميمانه دعا كردم

مثل فرشته ها شده ای احتیاط کن / زیبا و با صفا شده ای احتیاط کن

چندیست که احساس می کنم / عزیزتر از جان ما شده ای ، احتیاط کن . . .

اگر در صحنه حق و باطل نیستی، اگر شاهد عصر خودت و شهید حق بر باطل نیستی،

هر جا که میخواهی باش.

چه به شراب نشسته و چه به نماز ایستاده. هر دو یکیست

نوروز یادگار پرارج نیاکان،

 
شراره ی فروزان فرهنگ ایران زمین،

آرزو دارم بهاران مال تو / شاخه های یاس خندان مال تو

آن خداوندی که دنیا آفرید / تا ابد همراه و پشتیبان تو . . .

دل می رود و مــــــن از پی دل تا تو

گفتم به دلم چه کرده چشمش با تو

گــــفتا بگـــریز او تو را خواهد کشت

گفتـــــم بکــــشد دلـــم مرا او یا تو

 

خورشید سرک می کشد

در را ببند

جدا کن مرا

از شهر دود گرفته ی تاریک

بگذار

در فراموشی دستهای تو

آب شوم

قرارمان فصل انگور

شراب كه شدم بيا

توجام بياور

من جان

هر قــــصه ی تلخ و بد برای بـــعدن

تـا در بغلم نشستــــه ای بوســه بزن

دلچسب تر از همیشه هستی امشب،

آرامش نزدیــــــــــــک تر از پیراهن

دست مرا بگیر و ببر شهر دیگری
مانند ماهیان که پی نهر دیگری…

شیرین نکرد کام تو را این دیار اگر
در جام من نریخت مگر زهر دیگری
...
با عاشقان، زمانه بگو آشتی نکن!
غمگین نمی‌شویم جز از قهر دیگری

عشق، آن عصای معجزه در دست‌های توست
بگذار با تو بگذرم از بحر دیگری

تلخ و رسول‌کُش شده این روزگار، کاش
ایمان بیاورم به تو در دهر ِ دیگری…

 دیگر تو را میان غزل هایم در قالب خیال نمی خواهم

رویای من بدل به حقیقت شو غیر از همین محال نمی خواهم

...
یا با تو می رسم به بلندایم یا بی تو محو می شوم از دنیا

دریایی و جنون تو را دارم موجم که اعتدال نمی خواهم


افسانه نه ! ولی غزلی هستم در اوج عاشقانه گی اش کوتاه

در عاشقی شبیه خودم هستم از قصه ها مثال نمی خواهم


آینده ام تو هستی و بختم را در عمق چشمهای تو می بینم

حالا که چشم های تو را دارم از شعر و قهوه فال نمی خواهم


پایان این رقابت بی پایان وقتی رقیب ها همه جا ماندند

جز دست حلقه کرده ی تو دیگر بر گردنم مدال نمی خواهم


با تو خوشم اگر چه حرامم شد جز غم هر آنچه روزی من بوده است

می خواهمت به قیمت ایمانم ، نه! روزی حلال نمی خواهم

در عشق آس هایتان را همان اول بازی کنید


کمی که بگذرد کسی دیگر با یک ورق دو لوی حکم بر این رابطه پادشاهی میکند

نوروز پاسداشت عشقهای کوچکی است که زنده مانده اند و روز تعظیم در برابر عشق های بزرگی که عظمت را کوچک می دانند.پس به تو در نوروز سلام می کنم که بزرگترین عشق این کوچکی

مثل هر شب دوباره میخندد
پیش رویم نگاه زیبایت
یاد آن چشمها که می افتم
از دلم میرود بدی هایت

...کاش یک لحظه جای من باشی
تا بدانی چقدر دلسردی
کاش یک بار جای تو بودم
تا ببینی چقدر بد کردی

در قلبم نشستي

حالا انتخاب كن

مي‌خواهي تپش حيات باشي
...
يا گلوله‌اي داغ

                                             عسل ، مرهم ِ نیش زنبور نیست

Remember

me like pressed flower in your Notebook

It may not be having any

fragrance,

but will remind you of my existence for ever in your life

اگر می‌خواهی بمانی
لبخندت را فراموش نکن
حق داری زادروزم را از یاد ببری
و مکان اولین بوسه‌مان
و دلیل اولین دعوای‌مان
اما اگر می‌خواهی بمانی
آه نکش
لبخند بزن . . .

می شود ای دوست آیا آن نگاهت را خرید ؟

یا برای آسمان ها روی ماهت را خرید ؟

من دلم لبریز از آشوب و زنگار رو غم است ،

می شود آیینه وش یه لحظه آهت را خرید ؟

لو حبنا غلطة
تركنا غلطانين
ما زال عشقانين
مع بعض مرتاحين

اگر عشق ما خطاست
بگذارید خطاکار بمانیم
ما هنوز هم عاشقیم
و در کنار هم احساس آرامش میکنیم

*********

lovely-poetry